bannermain.jpg

Ogłoszenie dla studentów i studentek I roku studiów stacjonarnych i niestacjonarnych Wydziału Filologicznego

 

Studenci i studentki I roku studiów stacjonarnych I niestacjonarnych Wydziału Filologicznego

Dnia 2.04.2012 r. weszła w życiu uchwała Senatu Uniwersytetu Łódzkiego nr 458 w sprawie:

Zasad osiągania przez studentów Uniwersytetu Łódzkiego efektów kształcenia w zakresie znajomości i umiejętności posługiwania się nowożytnym językiem obcym. W związku z powyższym serdecznie zapraszamy na spotkanie z przedstawicielem Studium Języków Obcych Uniwersytetu Łódzkiego w dniu :

18 listopada 2017r. ( sobota) studenci studiów niestacjonarnych dziennikarstwa i komunikacji społecznej sala 2,33 godzina 11.30;

24 listopada 2017r. ( piątek) studenci studiów stacjonarnych, których programy studiów przewidują lektorat języka obcego, aula A2 godzina 13.30;

Spotkania odbędą się na Wydziale Filologicznym ul. Pomorska 171/173.

Tematem spotkania będą zasady organizacji lektoratów języków obcych na Państwa Wydziale oraz omówienie obowiązkowego testu określającego poziom znajomości wskazanego języka nowożytnego.

 

Dyrektor

Studium Języków Obcych UŁ

Mgr Wojciech Bachliński

ul. Pomorska 161 , 90-236 Łódź

tel. 42 66 55 129 lub 42 635 52 72

E-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Z żalem zawiadamiamy, że 3 listopada br. zmarł pracownik Katedry Dramatu i Teatru UŁ dr Marek Bielacki, badacz teatru muzycznego i oddany studentom wykładowca.

***

 

Uroczystosci pożegnania śp. dra Marka Bielackiego odbędą się w dniu 9 listopada, w czwartek. O godz. 13.10 w Parafii Matki Boskiej Różańcowej przy ul. Janosika 110 w Łodzi odprawiona zostanie msza św., po której nastąpi wyprowadzenie na Cmentarz Rzymskokatolicki św. Wincentego przy ul. Smutnej 9 w Łodzi.

III Zjazd Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych

CZYJ JEST TEATR?

III ZJAZD POLSKIEGO TOWARZYSTWA BADAŃ TEATRALNYCH

we współpracy z Katedrą Dramatu i Teatru Uniwersytetu Łódzkiego i Teatrem CHOREA

Łódź, 17–19 listopada 2017

Fabryka Sztuki, Art_Inkubator, ul. Tymienieckiego 3

Otwarcie Zjazdu (piątek 17.11., godz. 16)

Wojciech Dudzik – prezes PTBT

Małgorzata Leyko – kierownik Katedry Dramatu i Teatru UŁ

Tomasz Rodowicz – dyrektor artystyczny Teatru CHOREA

Pierwsza dyskusja panelowa (piątek 17.11., godz. 16.30–18.30)

Geografia teatru

Prowadzenie: Piotr Olkusz – Katedra Dramatu i Teatru UŁ, redakcja „Dialogu”

Najważniejsza reforma polskiego systemu teatralnego po roku 1989 wiązała się z przekazaniem odpowiedzialności finansowej za większość teatrów władzom samorządowym, co sprawiło, że dziś wielu chętnie nazywa polski teatr teatrem „zdecentralizowanym”. Czy jednak nie mamy do czynienia z decentralizacją pozorną, dotyczącą wyłącznie obowiązków finansowych względem teatru, której towarzyszy zdecydowana centralizacja władzy symbolicznej? Wydaje się, że przeczuli to sami aktorzy, którzy – choć zatrudnieni w stałych zespołach poza Warszawą – częściej niż przed „decentralizacją” mieszkają na stałe właśnie w stolicy. Podobny zarzut bywa zresztą nierzadko stawiany także w stosunku do reżyserów, dramaturgów czy nawet dramatopisarzy. Ale, przy załamaniu lokalnego dziennikarstwa kulturalnego, zauważa się także, że tylko warszawskie środowisko recenzenckie (choć utrzymywane zwykle dzięki wsparciu z ogólnopolskiego budżetu) ma potencjał generowania trendów: w ostatnich latach szczególnie ważna była teza o ponadprzeciętnej wartości artystycznej teatrów lokalnych społeczności, i to właśnie wsparcie warszawskie, nie miejscowe, decydowało często o pozycji danej sceny na mapie Polski.Czyj zatem jest „teatr na peryferiach” – z perspektywy twórców, krytyków, widzów, badaczy.

Uczestnicy:

Marta Bryś – teatrolożka, stała współpracowniczka „Didaskaliów”; była kuratorką i producentką wielu wydarzeń artystycznych (między innymi w Cricotece, w ramach Teatru POP­ UP, a także Festiwalu Kultury Żydowskiej w Krakowie); dwukrotnie członkini Komisji Artystycznej w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

Katarzyna Knychalska – konsultantka programowa Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, organizatorka życia teatralnego, autorka adaptacji i scenariuszy teatralnych; założycielka Fundacji Teatr Nie-Taki, redaktorka naczelna kwartalnika „nie-tak!t” oraz portalu teatralny.pl; w ostatnim czasie wiele uwagi poświęca teatrowi off-owemu.

Marek Waszkiel – historyk teatru lalek, krytyk, do niedawna dyrektor Teatru Animacji w Poznaniu; w latach 1977-1994 redaktor „Pamiętnika Teatralnego”; autor licznych publikacji poświęconych w szczególności teatrowi lalek; wieloletni wykładowca na Wydziale Sztuki Lalkarskiej w Białymstoku, a ostatnio także na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie.

Godz. 19.30 – Koncert Spojrzystość, czyli Leśmian na 25 głosów

Godz. 21.30 – Warsztat Tomasza Rodowicza „Badacz na scenie”

Zaproszenie teoretyka do praktykowania teatru jest zarówno ekscytujące, jak i ryzykowne dla obu stron. Zakładamy jednak, że jednym pozwoli na uzyskanie dodatkowego narzędzia do opisywania, a drugim poszerzy perspektywę i pogłębi refleksję nad sposobem praktykowania teatru.

Trzygodzinny warsztat miałby na celu pokazanie metody pracy i środków, którymi posługuje się teatr Chorea przy tworzeniu znaków teatralnych i komunikatów scenicznych. Będziemy to realizować poprzez uruchomienie ciała za pomocą prostych ćwiczeń fizycznych, komunikowania się i reagowania gestem, ruchem i dźwiękiem.

Praca obejmowałaby trzy obszary: aktor indywidualny, aktor-partner, aktor zbiorowy.

Uczestnicy warsztatów nie muszą mieć żadnego przygotowania, predyspozycji ani doświadczeń scenicznych. Jedyne, czego oczekujemy, to otwartość i wola uczestnictwa.

Każdy powinien mieć wygodny strój i sportowe obuwie.

 

Druga dyskusja panelowa (sobota 18.11., godz. 10–13.00)

Divide et impera, czyli kto rządzi i dzieli w teatrze?

Prowadzenie: Dorota Buchwald – Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego

Autonomia instytucji artystycznej zabezpieczona i potwierdzona prawem do dotacji podmiotowej wypłacanej z publicznych pieniędzy jest w obowiązującym dzisiaj systemie organizacji pracy teatrów najważniejszą gwarancją dla wolności twórczej. Wobec zmian planowanych w Ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności artystycznej, zmierzających być może do zmiany modelu, w jakim od 1990 roku pracują polskie instytucje teatralne podległe w większości samorządom różnego szczebla, pytanie o to, kim jest zapisany w aktach prawnych organizator, należy do najbardziej istotnych. Czy jest jedynym, feudalnym właścicielem i wolno mu ingerować w program i wpływać na działanie instytucji, czy powinien być jednak tylko stwarzającym warunki do pracy zarządcą? Gdzie zaczynają i kończą się jego kompetencje i uprawnienia? Jaka powinna być jego relacja z pracującymi w instytucji artystami? Czy sposób i źródło finansowania mają wpływ na jakość pracy artystycznej? Czy dzisiaj w Polsce grozi nam polityczna kolonizacja artystycznych instytucji samorządowych za pomocą centralnie rozdzielanych dotacji?

Uczestnicy:

Jacek Głomb – reżyser, od 1994 roku dyrektor Teatru im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy; wiceprezes Zarządu Związku Pracodawców – Unia Polskich Teatrów; działacz społeczny, założyciel Fundacji „Naprawiacze Świata”, wiceprzewodniczący Komitetu Obrony Demokracji Dolny Śląsk.

Kamila Lewandowska – kierownik Pracowni Badawczej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza; specjalizuje się w tematyce ekonomiki kultury oraz polityki kulturalnej w ujęciu międzynarodowym; realizuje projekty naukowe dla Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego (m.in. badanie organizatorów teatrów w 2015), Narodowego Centrum Kultury (platforma Kultura się Liczy!), Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Sebastian Majewski – dramatopisarz, reżyser, dramaturg, aktor i scenograf. W końcu lat 90. XX wieku związany z Teatrem Wierszalin; współpracował jako dramaturg z Janem Klatą, Krzysztofem Garbaczewskim, Marcinem Liberem; w latach 2008-2012 dyrektor artystyczny Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2013-2015 zastępca dyrektora ds. artystycznych Narodowego Starego Teatru w Krakowie, 2015-2017 dyrektor artystyczny Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi. 

Jacek Mikołajczyk – teatrolog, reżyser, tłumacz, krytyk; pracuje w Zakładzie Teatru i Dramatu Uniwersytetu Śląskiego; w latach 2002-2014 kierownik literacki Gliwickiego Teatru Muzycznego; autor książek Musical nad Wisłą. Historia musicalu w Polsce w latach 1957-1989 (2010) oraz Zabójczy flirt. Literatura i terroryzm (2011); tłumacz ponad 30 powieści; od września 2017 dyrektor Teatru Syrena w Warszawie.  

Trzecia dyskusja panelowa (sobota 18.11., godz. 15.30–18.00)

„…widz nie jest klientem”, czyli publiczność wymyślana

Prowadzenie: Piotr Morawski – Instytut Kultury Polskiej UW, redakcja „Dialogu”

 

Deklaracje robienia teatru z myślą o widzu – zwłaszcza o „zwykłym widzu” – należą do żelaznego repertuaru medialnych wypowiedzi dyrektorów, działów promocji teatrów i pracujących w nich twórców. Widz, jako kluczowa dla teatru kategoria, pojawia się też w definicjach teatrologicznych – bez widza, jak wiadomo, nie ma teatru. Jednak choć widz/ka – czy szerzej: publiczność – jest w centrum dyskusji o teatrze, wiadomo o nim/niej niewiele. To często byt wyobrażony, zaprojektowany na potrzeby wizerunkowe. W ustaleniu możliwych profili socjologicznych widzów i widzek teatralnych mają pomóc badania zamówione przez Instytut Teatralny w związku z Dniem Teatru Publicznego.

Z drugiej strony widać też, że publiczność próbuje określać się sama i potrafi skutecznie budować swoją zbiorową tożsamość. Protesty we Wrocławiu i w Krakowie pokazały, że widzowie i widzki mogą stanowić zwartą grupę, gotową bronić idei, repertuaru oraz instytucji. Upodmiotawianie widzów/ek jest też jednym z założeń dynamicznie rozwijającej się w Polsce w ostatnich latach pedagogiki teatru. Widz czy widzka w perspektywie pedagogicznej staje się aktywnym uczestnikiem bądź uczestniczką procesu twórczego w sytuacji teatralnej.

Migotliwość kategorii, jaką jest publiczność, a także sposoby jej konstruowania, skłania do krytycznej refleksji. Publiczność bowiem bardzo często – mimo deklarowanego dla niej uznania – staje się częścią gry marketingowej. Będziemy zatem rozmawiać nie tylko o tym, kim jest widz teatralny, lecz także o sposobach budowania widowni i ideach oraz interesach, które za nimi stoją.

Uczestnicy:

Małgorzata Dziewulska – eseistka, pisarka teatralna, reżyserka; należała do kierownictwa literackiego w Starym Teatrze w Krakowie (1997–2002), następnie kierowała działem literackim w Teatrze Narodowym w Warszawie (2002–2007), tworzyła też program edukacyjny Teatru Dramatycznego w Warszawie. Wydała między innymi: Teatr zdradzonego przymierza (1985), Artyści i pielgrzymi (1995), Inna obecność (2009).

Stanisław Godlewski – absolwent wiedzy o teatrze, student Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych na UAM, recenzent teatralny; współpracuje z „Gazetą Wyborczą Poznań”, „Didaskaliami” i platformami „eCzasKultury.pl”, „TaniecPolska.pl”; członek Forum Teatrologów i Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych.

Bogna Kietlińska – historyczka sztuki i antropolożka współczesności; pracuje w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych na UW. Współautorka (z Barbarą Fatygą) raportu Publiczność 2016: My jesteśmy kulturalna kolejka, a nie żadne chamstwo. Na co dzień zajmuje się socjologią wizualną, badaniami miejskimi i etnografią wielozmysłową.

Dorota Kowalkowska – kierowniczka literacka i edukatorka Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu; koordynatorka projektu „Teatralna (de)KONSTRUKCJA” i prowadząca działania grupy „Cienie Teatru”, realizowane z udziałem młodzieży.

Agnieszka Szymańska – pedagożka teatru, producentka teatralna, trenerka; członkini Stowarzyszenia Pedagogów Teatru, współtworzy projekty i prowadzi warsztaty dla dzieci, rodzin, edukatorów. Prowadzi także zajęcia „Praca z widzem” na podyplomowych studiach Pedagogika Teatru (IT/IKP UW). Współpracuje z teatrami lalkowymi i dramatycznymi, koordynując i współtworząc działania edukacyjne.

 

Godz. 19.00 – spektakl Teatru CHOREA i Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie): Studium o Hamletach, reż. Waldemar Raźniak i Tomasz Rodowicz

Godz. 21.30 – Warsztat Tomasza Rodowicza „Badacz na scenie”

 

Czwarta dyskusja panelowa (niedziela 19.11., godz. 10–13)

Co robimy? O przyszłości – nieteoretycznie

Pomysł panelu: Forum Teatrologów

Podczas I zjazdu PTBT w Gardzienicach prof. Dariusz Kosiński pytał: „Co robimy, by przekonać współobywateli, że mamy im coś do zaoferowania? Jak, patrząc w lustro, sami sobie wyjaśniamy, co właściwie i dlaczego robimy?”. Te pytania – choć zadajemy je sobie od lat – dzisiaj wydają się szczególnie istotne. W obliczu niepokojących zmian politycznych przyszedł czas na autorefleksję dotyczącą etyki zawodowej. Warto zastanowić się nad pozycją i odpowiedzialnością badaczy i krytyków teatru, tańca i performansu – zapytać, w jaki sposób nasze działania wpływają na sieć relacji teatru i społeczeństwa, polityki, historii czy lokalności. Chcemy też pójść o krok dalej i rozważyć, jakie działania w tym kontekście powinny być podejmowane pod egidą Towarzystwa i jego Zarządu oraz w jakie działania są gotowi zaangażować się sami członkowie?

Proponujemy rozmowę w formacie Long Table, który jest demokratycznym modelem dyskusji bez moderatora, regulowanej natomiast przez zbiór zasad, tzw. etykietę stołu.

Inicjatorzy dyskusji:

Martyna Friedla – absolwentka i doktorantka kulturoznawstwa Uniwersytetu Opolskiego, recenzentka teatralna opolskiej „Gazety Wyborczej"; publikowała także m.in. w „Notatniku Teatralnym", „Kwartalniku Opolskim" i „Teatrze"; pracuje jako animatorka kultury.

Małgorzata Jabłońska – doktorantka na Wydziale Polonistyki UJ, współautorka książki Trening fizyczny aktora. Od działań indywidualnych do zespołu, współpracuje z Teatrem CHOREA, Instytutem im. Jerzego Grotowskiego i Ogólnopolską Offensywą Teatralną.

Wojciech Klimczyk – pracownik Katedry Porównawczych Studiów Cywilizacji UJ; jego zainteresowania badawcze skupiają się wokół problemu związków ciała i kultury; autor książek Erotyzm ponowoczesny (2008), Wizjonerzy ciała. Panorama współczesnego teatru tańca (2010) oraz Wirus mobilizacji. Taniec a kształtowanie się nowoczesności (2015).

Justyna Michalik – doktorantka w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie, współredaktorka książek i katalogów wystaw organizowanych przez Cricotekę w Krakowie, autorka książki Idea bardzo konsekwentna. Happening i Teatr Happeningowy Tadeusza Kantora (2015).

Zofia Smolarska – teatrolożka, krytyczka, wykładowczyni Akademii Teatralnej w Warszawie, członkini redakcji „Teatru” oraz „Polish Theatre Journal”, autorka książki Rimini Protokoll. Ślepe uliczki teatru dokumentalnego; bada współczesną sytuację rzemiosł teatralnych.

Zakończenie III Zjazdu Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych

Godz. 16 – koncert Pawła Grochockiego i Pawła Odorowicza Pieśni przejścia

Organizatorzy zastrzegają możliwość zmian w programie.

Konferencja "Ultima provincia. Prowincjonalność polskiego teatru - prowincjonalność w polskim teatrze" (15-16 listopada 2017)

Jednym z głównych przedmiotów badań prowadzonych w Katedrze Dramatu i Teatru Uniwersytetu Łódzkiego, obchodzącej w 2017 roku pięć-dziesięciolecie istnienia, zawsze był teatr prowincjonalny. Pomagała w tym z pewnością „łódzka perspektywa”: perspektywa miasta powstałego na granicy trzech zaborów, a zatem nie tylko odległego od historycznych stolic Polski, Krakowa i Warszawy, ale – może przede wszystkim – odległego od wielkich metropolii: Berlina, Wiednia i Moskwy. Jest to zarazem perspektywa historycznie peryferyjnego miasta, które wraz z odzyskaniem niepodległości w 1918 roku – jako drugie co do wielkości miasto w kraju – znalazło się z dnia na dzień w samym jego środku geograficznym, nie zmieniając przy tym swojego peryferyjnego miejsca zarezerwowanego dla Łodzi do dziś w narracjach o polskiej historii i kulturze. Czy jednak odbiciem w większej skali tej łódzkiej peryferyjności nie jest peryferyjność naszego kraju, położonego na rubieżach różnych wpływów kulturowych, na granicy różnych modeli cywilizacyjnych i nieustannie definiującego swoją kulturową tożsamość? Kraju niemałego, ale wciąż pozostającego krajem prowincjonalnym.

Zapraszamy na konferencję „Ultima provincia. Prowincjonalność polskiego teatru – prowincjonalność w polskim teatrze” – zapraszamy do udziału w dyskusji w znacznej mierze kulturoznawczej, bo przecież nakazującej nam mówić o teatrze w możliwie szerokim ujęciu, nie tylko interdyscyplinarnym, ale także polityczno-historycznym

 

Harmonogram konferencji

15 listopada 2017 (środa)

Pałac Biedermanna (ul. Franciszkańska 1/3, Łódź)

 

godz. 15.00-17.00

Tomasz Majewski (UJ): Prowincja – epistemologia nieobecnej wiedzy

Piotr Morawski (UW): Zły teatr. Perspektywa badawcza

Łukasz Biskupski (UG): Prowincjonalne sieci rozrywki w świetle dwutygodnika branży rozrywkowej „Organ” (1910-1915)

 

16 listopada 2017 (czwartek)

Wydział Filologiczny UŁ (ul. Pomorska 171/173, Łódź)

 

godz. 9.00-11.00

Piotr Olkusz (UŁ): Prowincja adaptuje bezkrytycznie. Już w wieku osiemnastym

Patryk Kencki (IS PAN):Molière en province

Monika Wąsik (UŁ):Ostatni bastion, czyli Helvetia jako Provincia Poloniæ

przerwa: 11.00-11.30

 

godz. 11.30-13.30

Ewa Guderian-Czaplińska (UAM): Warszawa eks-centryczna, albo jak międzywojenny Poznań nie dał się wciągnąć w grę w prowincjonalność

Joanna Krakowska (IS PAN): Przekleństwo centrali i rewolucje prowincji

Paweł Płoski (AT): Brook w co drugiej gminie. Relacje teatru artystycznego i teatru prowincjonalnego

obiad: 13.30-15.00

 

godz.15.00-17.00

Dorota Fox (UŚ):Od teatru ludowego do etnoteatru

Katarzyna Wielechowska (UŁ): Wzory kultury: Teatr Szwalnia w Łodzi

Mariusz Bartosiak (UŁ):Paradoks teatralnej prowincji

 

 
Instytut Kultury Współczesnej
Wydział Filologiczny UŁ, ul. Pomorska 171/173, 90-236 Łódź
tel. (42) 665 51 33, tel./fax (42) 665 51 32; e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.